به گزارش روابط عمومی پتروشیمی بوعلی سینا، دهم اردیبهشت یادآور یکی از نقاط عطف تاریخ ملی و دریایی ایران است؛ روزی که در پی یک روند نظامی-سیاسی سرنوشتساز در سال ۱۶۲۲ میلادی، حضور بیش از یک قرن پرتغالیها در سواحل جنوبی ایران پایان یافت و نام «خلیجفارس» بار دیگر با قدرتی تاریخی و هویتی تثبیت شد؛ روایتی که از هرمز آغاز میشود و تا تنگه هرمز و پهنه راهبردی این آبراه جهانی امتداد دارد.
نام «خلیجفارس» مفهومی ریشهدار در تاریخ مکتوب جهان است. مورخان یونانی همچون هرودوت، گزنفون و استرابن در آثار خود از این پهنه آبی با عناوینی چون «پارس» یا «پارسه» یاد کردهاند. در متون یونانی، عبارت «پرسیکوس سینوس» (Persicus Sinus) به معنای «خلیجفارس» بهکار رفته که نشان از تثبیت این نام در حافظه جغرافیایی و تاریخی جهان دارد.
این استمرار نامگذاری، از حیث هویتی نیز اهمیت دارد؛ چراکه پیوندی میان سرزمین، فرهنگ و حاکمیت را بازتاب میدهد. خلیج فارس، در طول قرنها، بخشی از شناسنامه تمدنی ایران بوده است
https://didarkhouzestan.ir/?p=25999
